Formy pomocy

1. Pomoc pieniężna:

  • - zasiłek stały
  • - zasiłek okresowy
  • - zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy
  • - zasiłek celowy – program wieloletni „Pomoc Państwa w zakresie dożywiania”

Zasiłek stały przysługuje:

1.Pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 

2.Pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowitej niezdolności do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

 Całkowita niezdolność do pracy oznacza:

- całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o Emeryturach   i Rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (orzeczenie lekarskie Orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do pracy)

- zaliczenie do I lub II gr inwalidzkiej lub znaczny i umiarkowany stopień niepełnosprawności (odpowiednie orzeczenie zespołu ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności)

- osoba niezdolna do pracy z tyt. wieku (kobieta 60 lat; mężczyzna 65 lat)

 Zasiłek stały nie przysługuje osobie uprawnionej do renty socjalnej (do renty takiej uprawniona jest zwykle osoba, której niepełnosprawność powstała przed 18-m rokiem życia   np. w trakcie nauki w szkole, i która z tego powodu nie była w stanie nabyć innych uprawnień, np. do renty z tytułu niezdolności do pracy).Zasiłek nie przysługuje też jeśli osoba uprawniona jest do świadczenia pielęgnacyjnego.

Maksymalna kwota zasiłku stałego wynosi 529 zł. Zasiłek wypłacany jest w wysokości różnicy między kryterium dochodowym a dochodem osoby (lub na osobę w rodzinie).

 Zasiłek okresowy przysługuje:

Jest okresowy wypłacany jest w następujących sytuacjach:

• długotrwała choroba,

• niepełnosprawność,

• bezrobocie,

• możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego.

Wysokość zasiłku okresowego ustalana jest w podobny sposób jak zasiłku stałego, tzn. od wysokości odpowiedniego kryterium dochodowego odejmuje się dochód osoby lub rodziny. Maksymalna wysokość zasiłku nie może przekroczyć 529 zł (w przypadku osoby samotnie gospodarującej).

Minimalną wysokość zasiłku opisują dwie zasady. Po pierwsze - zasiłek okresowy nie może być wypłacony w kwocie mniejszej niż 20 zł. Po drugie - zasiłek okresowy nie może być mniejszy niż:

- w przypadku osoby samotnie gospodarującej – 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby,

- w przypadku rodziny – również 50% różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem rodziny.

Ta druga zasada to gwarancja wypłacenia 50% zasiłku okresowego.

Zasiłek celowy i zasiłek celowy specjalny

Zasiłek celowy może być przyznany:

  • w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej w szczególności na: pokrycie części lub całości kosztów zakupu leków, żywności, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu,
  • osobom bezdomnym i innym osobom nie mającym dochodu oraz możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, na pokrycie części lub całości wydatków na świadczenia zdrowotne osobie lub rodzinie,
  • osobom które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego, klęski żywiołowej lub ekologicznej,
  • zasiłek celowy może być przyznany również w celu realizacji postanowień kontraktu socjalnego,

Zasiłek celowy specjalny:

  • w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany zasiłek celowy specjalny w wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi,
  • osobie lub rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe w szczególnie uzasadnionych przypadkach może być przyznany zasiłek okresowy, celowy lub pomoc rzeczowa pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową.

 2.   Pomoc niepieniężna:

 

  • - praca socjalna
  • - składki na ubezpieczenie zdrowotne,
  • - pomoc rzeczowa :
    - schronienie,
    - posiłek,
    - niezbędne ubranie,

 

  • - sprawienie pogrzebu,
  • - usługi opiekuńcze w, w tym specjalistyczne usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania
  • - pomoc instytucjonalna - kierowanie do domów pomocy społecznej i ponoszenie opłatności za pobyt mieszkańca  gminy w tym domu

Praca socjalna

W celu poprawy funkcjonowania osób i rodzin w środowisku prowadzona jest praca socjalna, która zmierza ku wzmocnieniu aktywności i samodzielności życiowej. Ta specyficzna działalność zawodowa skierowana jest na pomoc osobom i rodzinom we wzmocnieniu lub odzyskaniu zdolności do funkcjonowania w społeczeństwie oraz na tworzeniu warunków sprzyjających temu celowi. Praca socjalna to działania mające zarówno uzupełnić potrzeby bytowe ludzi w szczególności o obniżonych możliwościach samodzielnego dawania sobie rady w trudnościach życiowych jak i działania mające wzmacniać szanse rozwojowe. Cechą pracy socjalnej jest przygotowanie jednostki do właściwego spożytkowania dóbr i świadczonych usług. W pracy z pracownikiem socjalnym jako profesjonalistą współpracują inne osoby, m.in.: psycholog, prawnik, pedagog, kurator, funkcjonariusze policji, straży miejskiej. W ramach pracy socjalnej pracownik wspomaga osoby i rodziny wymagające pomocy w osiągnięciu możliwie pełnej aktywności społecznej, zapobiega procesowi marginalizacji osób i grup, a także przeciwdziała zjawiskom wykluczenia społecznego.
W ramach pracy socjalnej pracownicy socjalni kierują osoby zainteresowane do poradni specjalistycznych w szczególności w celu uzyskania porad prawnych, natury psychologicznej i poradnictwa rodzinnego.
Poradnictwo prawne - udzielanie informacji o przepisach prawa rodzinnego i opiekuńczego, zabezpieczenia społecznego, ochrony praw lokatorów.
Poradnictwo psychologiczne - realizuje się przez procesy diagnozowania profilaktyki i terapii.
Poradnictwo rodzinne - obejmuje szeroko rozumiane problemy funkcjonowania rodziny, w tym problemy wychowawcze w rodzinach naturalnych i rodzinach zastępczych oraz opieki nad osobami niepełnosprawnymi.

 Składki na ubezpieczenia zdrowotne

Składki na ubezpieczenie zdrowotne ośrodek pomocy opłaca osobom, które nie podlegają ubezpieczeniu zdrowotnemu z innego tytułu. W szczególności dotyczy to osób samotnych korzystających z zasiłków stałych.

Pomoc rzeczowa

Pomoc rzeczowa realizowana w trybie i na zasadach wynikających z ustawy o pomocy społecznej obejmuje w szczególności zapewnienie schronienia, posiłku i niezbędnego ubrania dla osoby lub rodziny, która jest tego pozbawiona.

Udzielenie schronienia następuje przez przyznanie tymczasowego miejsca noclegowego w noclegowniach, schroniskach, domach dla bezdomnych i innych miejscach do tego przeznaczonych.

Przyznanie niezbędnego ubrania następuje przez dostarczenie osobie potrzebującej bielizny, odzieży i obuwia odpowiednich do jej indywidualnych właściwości oraz pory roku.

Pomoc doraźna lub okresowa w postaci jednego gorącego posiłku dziennie przysługuje osobie, która własnym staraniem nie może go sobie zapewnić

Sprawienie pogrzebu

Jest to świadczenie niepieniężne dla osób, które nie posiadały świadczeń emerytalno – rentowych oraz osób zobowiązanych do pokrycia kosztów pogrzebu, które nie są w stanie tego zrobić samodzielnie.

Sprawienie pogrzebu odbywa się w sposób ustalony przez gminę, zgodnie z wyznaniem zmarłego lub też zgodnie z wyrażoną przez niego wolą odnośnie sposobu pochowania, a jeżeli nie są one znane - zgodnie z wolą jego osób bliskich.

W przypadku pokrycia kosztów pogrzebu przez gminę poniesione wydatki podlegają zwrotowi z masy spadkowej, jeśli po osobie zmarłej nie przysługuje zasiłek pogrzebowy.

Wymagane dokumenty

ustny lub pisemny wniosek osoby trzeciej lub rodziny o sprawienie pogrzebu

w zależności od dostępności:
- dowód osobisty wnioskodawcy (do wglądu)
- dokument tożsamości zmarłego karta zgonu
- odpis skrócony aktu zgonu
- oryginał zaświadczenia dotyczącego braku uprawnień zmarłego oraz członków jego rodziny do zasiłku pogrzebowego
- w razie konieczności inne dokumenty potwierdzające trudną sytuację życiową, które określa
pracownik socjalny

 

 

Usługi opiekuńcze

Usługi opiekuńcze przysługują osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona. Usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie nie zamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić.

 Usługi opiekuńcze mogą obejmować:
- pomoc w codziennych zajęciach, takich jak robienie zakupów, sprzątanie, gotowanie, załatwianie spraw w urzędach itp.,

- mycie, kąpanie, ubieranie, pomoc dla osób chorych, dozowanie lekarstw, prześciełanie łóżka, zapobieganie powstawaniu odleżyn i odparzeń, karmienie,

- w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z rodziną i otoczeniem.


Odpłatność: Ośrodek pomocy społecznej przyznając usługi opiekuńcze ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia. Rada gminy w drodze uchwały ustala szczegółowe zasady przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze   oraz szczegółowe zasady częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również trybu ich pobierania.

Specjalistyczne usługi opiekuńcze

Specjalistyczne usługi opiekuńcze są dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności i świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem. Mogą one polegać na: usprawnianiu do funkcjonowania w społeczeństwie, pielęgnacji, rehabilitacji fizycznej, terapii psychologicznej i pedagogicznej, wsparciu edukacyjnym, pomocy mieszkaniowej.
Usługi specjalistyczne dotyczyć mogą na przykład osób: z zaburzeniami psychicznymi, osób chorujących psychicznie, osób chorujących neurologicznie lub z uszkodzeniem centralnego układu nerwowego, osób z upośledzeniem umysłowym, osób z uszkodzeniami narządów ruchu i innych.
Usługi opiekuńcze i usługi specjalistyczne, świadczone są w miejscu zamieszkania,

Pomoc instytucjonalna - domy pomocy społecznej

Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych lub świadczona w tej formie pomoc z uwagi na schorzenie osoby nie jest wystarczająca przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.

 Placówki te, w zależności od tego, dla kogo są przeznaczone, dzielą się na domy dla:

1.osób w podeszłym wieku,
2. osób przewlekle somatycznie chorych,
3. osób przewlekle psychicznie chorych,
4. osób dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie,
5. dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie,
6. osób niepełnosprawnych fizycznie.

 Domy pomocy społecznej zapewniają całodobową opiekę oraz zaspokajają niezbędne potrzeby bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne na poziomie obowiązującego standardu - w zakresie i formach wynikających z indywidualnych potrzeb osób w nim przebywających.

Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

 Obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności:

1)mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka w wys. 70 % dochodów własnych
2) małżonek, zstępni przed wstępnymi zgodnie z umową zawartą z kierownikiem ośrodka pomocy społecznej
3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej różnicę między kosztami ponoszonymi przez mieszkańca domu pomocy społecznej i jego rodziną a średnim miesięcznym kosztem utrzymania przypadającym na mieszkańca DPS .

- przy czym osoby i gminy określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia
opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność.